Кога светлата ќе се изгаснат и на платното ќе се појави првиот кадар, зад него обично стојат неколку години работа што публиката не ја гледа. Филмот не почнува со клапа, туку со реченица: идеја што сценаристот ја развива низ десетици верзии на сценариото.
Потоа доаѓа најмалку филмскиот дел од филмот — парите. Продуцентот составува финансиска конструкција од национални филмски фондови, меѓународни копродукции, телевизиски откупи и приватни вложувања. Во помалите кинематографии овој процес често трае подолго од сè друго заедно.
Снимањето е најкраткото поглавје
Парадоксално, самото снимање обично трае само неколку недели. На сетот се вкрстуваат десетици занаети — режија, камера, сценографија, костим, шминка — а секој изгубен ден се мери во буџет.
Следува постпродукцијата: монтажерот му дава ритам на материјалот, дизајнерите на звук градат свет што окото не го гледа, а колористот му дава на сликата препознатлив тон. Според старата занаетчиска поговорка, филмот се пишува три пати — во сценариото, на снимањето и на масата за монтажа.
Дури тогаш почнува патувањето до гледачот: фестивали, дистрибуција, кино, стриминг. Затоа следниот пат кога одјавната шпица ќе се одвитка со стотици имиња, вреди да се остане уште една минута.
