Пред да стигне до гласање, секој закон минува низ строго уредена постапка чија цел е да обезбеди јавна расправа, стручна проверка и правна прецизност. Во парламентарните демократии правото да предложат закон обично го имаат владата и групи пратеници, а во некои системи и граѓаните, преку собирање потписи за законодавна иницијатива.
Првиот филтер е работното тело — комисијата надлежна за областа на предлогот. Таму текстот се чита ред по ред, се повикуваат експерти и претставници на засегнатите страни, а членовите оценуваат дали предлогот е усогласен со уставот и со постојните закони.
Читања, амандмани и мнозинства
Пленарната постапка најчесто е поделена на читања: првото е начелна расправа за тоа дали законот воопшто е потребен, а второто се занимава со конкретните членови. Токму тука се поднесуваат амандмани — предлози за измена на одделни одредби, кои се гласаат одделно пред конечниот текст.
Не се сите закони еднакви. За обичните закони обично е доволно мнозинство од присутните пратеници, додека за прописи што го допираат уставниот поредок или изборните правила се бараат построги, квалификувани мнозинства.
По изгласувањето, законот се прогласува и се објавува во службеното гласило. Периодот меѓу објавувањето и стапувањето во сила им дава време на граѓаните и институциите да се подготват за новите правила.
