Чаршиите се меѓу најпрепознатливите простори во македонските градови: тесни калдрмени улици, ниски дуќани и занаети што се пренесувале со генерации. Но нивната иднина зависи од тоа дали ќе останат жив центар или ќе се претворат во сцена за фотографии.
Живоста на една чаршија не ја одржуваат фасадите, туку содржината: занаетчии што навистина работат, угостители што живеат од локалната публика, простори каде што се вкрстуваат стари и млади.
Меѓу обновата и изместувањето
Обновите се добредојдени, но носат и ризик познат од многу европски стари јадра: кога кириите ќе пораснат, најпрво заминуваат токму занаетите што ѝ даваат смисла на улицата.
Затоа успешните модели комбинираат уредување со политика за закуп – симболични кирии за автентични занаети, а комерцијални за останатите.
Чаршијата е успешна тогаш кога во неа се купува, се поправа, се учи и се седи – а не само се минува со камера в рака.
