Девизниот курс е цената на домашната валута изразена во странска. Некои земји оставаат пазарот слободно да ја одредува таа цена, додека други ја врзуваат својата валута за поголема и стабилна странска валута и активно го бранат тоа ниво.
Фиксниот курс носи предвидливост: увозниците, извозниците и штедачите знаат на што се. За мали и отворени економии, каде што увозот силно влијае врз цените, стабилниот курс служи и како котва против инфлацијата и како столб на довербата во домашните пари.
Цената што се плаќа за стабилноста
Таа котва има цена. Земја со фиксен курс во голема мера се откажува од самостојна монетарна политика: нејзините камати мора да го следат ритамот на валутата за која е врзана, а одбраната на курсот бара доволно девизни резерви и дисциплина во домашните политики.
Флексибилниот курс, од друга страна, делува како амортизер при надворешни шокови, бидејќи послабата валута го прави извозот поконкурентен. Но тој носи неизвесност за договорите и ризик од увезена инфлација преку поскапи увозни производи.
Изборот затоа зависи од структурата на економијата: малите и увозно зависни земји често ја бираат стабилноста, а големите и диверзифицираните флексибилноста. Ниту едното решение не е бесплатно; прашањето е само кој ризик општеството може полесно да го носи.
