Кога холандската компанија „Филипс“ во 1963 година ја претстави компактната аудио-касета, никој не претпоставуваше дека малата пластична кутија ќе ја промени врската меѓу луѓето и музиката подлабоко од многу поскапи изуми.
Касетата за првпат му даде на обичниот слушател моќ да снима: од радио, од плоча, од друга касета. Музиката престана да биде само нешто што се купува — стана нешто што се составува. А кога „Сони“ во 1979 година го лансираше вокменот, таа стана и лична: звучен свет што се носи в џеб.
Музика што се подарува
Најтрајното наследство на касетата е микстејпот — рачно составена низа песни, испишана со пенкало на картонче. Тоа беше писмо без зборови: изборот и редоследот кажуваа сè. Индустријата во меѓувреме паничеше дека домашното снимање ќе ја убие музиката — историјата пресуди поинаку.
Компакт-дискот ја турна касетата во заборав, но не насекаде: во многу земји и во андерграунд-сцените таа уште долго остана валута на независната музика.
Денес мали изданија повторно излегуваат на касета, а секоја плејлиста составена за друг човек е, во суштина, внук на микстејпот.
