Историјата на женскиот фудбал е приказна за задоцнета правда. Во првата половина на дваесеттиот век, женските натпревари во Англија полнеа стадиони со десетици илјади гледачи — сè додека фудбалските власти не ги забранија на своите терени, забрана што опстојуваше со децении.
Враќањето беше бавно, но во последната деценија доби невидено темпо. Светските и европските првенства кршат рекорди по гледаност, клупските натпревари во најголемите лиги се играат пред преполни трибини, а бројот на регистрирани фудбалерки расте на сите континенти.
Растот не е само бројка на трибините. Професионализацијата на лигите, вложувањата во тренажни услови и појавата на специјализирани стручни кадри го подигнаа квалитетот на играта до степен што ја промени и телевизиската вредност на производот.
Што недостига до целосна рамноправност
Јазот, сепак, останува видлив: во инфраструктурата, во приходите и особено во младинските програми, каде што девојчињата во многу средини сè уште немаат организиран пат кон врвот.
Искуството од другите спортови покажува дека токму таа основа ја одредува иднината. Женскиот фудбал ја доби публиката; следната деценија ќе покаже дали ќе го добие и системот што ја заслужува.
