Стартната петорка ги добива насловите, но искусните следачи на играта знаат дека натпреварите често се решаваат во минутите кога таа седи. Таму настапува шестиот играч — фигура што кошарката ја издигна во посебна институција.
Улогата бара необична комбинација на особини: подготвеност да се влезе во веќе загреан натпревар, способност веднаш да се погоди ритамот и, најчесто, поентерски инстинкт што ја носи втората петорка. Тоа не е помала задача од стартерската — туку поинаква.
Психологија на влегувањето од клупата
Најтешкиот дел е менталниот. Стартерот го гради ритамот од првата минута; шестиот играч мора да го најде среде туѓо темпо, честопати во моменти кога екипата тоне. Затоа улогата бара зрелост и его што поднесува да не биде прво именувано.
Тренерите одамна ја користат свесно, како стратегиска алатка, а не како хиерархија на квалитет. Во професионалните лиги постојат и посебни признанија токму за најдобрите во оваа улога — потврда дека клупата не е казна.
За младите играчи пораката е јасна: длабочината на составот освојува трофеи, а вредноста на еден кошаркар не се мери според тоа кога влегува, туку што остава зад себе.
