Во хокејот постои трошок што не се гледа во ниеден извештај од натпревар, а одлучува за сè: ледената површина. Изградбата и одржувањето сала со вештачки мраз е причината зошто овој спорт го нема таму каде што климата не помага.
Сметката е сурова. Ладилната техника работи без прекин, температурата на мразот мора прецизно да се одржува во тесен опсег, а енергијата е убедливо најголемата ставка во буџетот на секоја сала.
Кога енергијата ја пишува табелата
Секое поголемо поскапување на струјата затоа директно се прелева во цената на терминот, во членарината и, на крајот, во бројот на деца што ќе се запишат. Инфраструктурата, а не талентот, најчесто е тесното грло на развојот.
Има и охрабрувачки примери: нови сали со модерна изолација, искористување на отпадната топлина за загревање на соблекувалните и соларни инсталации што ја кратат сметката.
Поуката е универзална: секоја стратегија за развој на хокејот што не почнува со прашањето каде и по која цена ќе се лизга, останува само список желби.
