Најголемиот противник на младинскиот хокеј не е конкуренцијата од другите спортови, туку цената. Комплет опрема, членарини и термини на мраз лесно го прават овој спорт недостапен за просечно семејство.
Затоа сè повеќе федерации го промовираат обратниот редослед: прво стрит-хокеј и инлајн, дури потоа мраз. Пластично топче, стап и парче асфалт се доволни за да се совладаат основите на играта.
Училиште на асфалт
Спортската наука тука е на страната на импровизацијата. Слободната, неструктурирана игра развива креативност и брзо одлучување — квалитети што подоцна тешко се учат на организиран тренинг.
Многу врвни играчи од земји со поскромна хокејска инфраструктура токму така започнале: со ролери на паркинг, со голови од стари палети и со натпревари што траат до самрак.
За клубовите пораката е практична. Секцијата за инлајн или стрит-хокеј не е конкуренција на мразот, туку негова најевтина школа — филтер низ кој децата се вљубуваат во играта пред семејството да инвестира во опрема.
