За многу скопјани неделата започнува или завршува на пазар. Свежиот зеленчук, сезонското овошје и разговорот со продавачот се дел од ритуал што опстојува и покрај растот на големите трговски синџири.
Пазарот е и социјална институција. На тезгите градот се среќава со селото, купувачот со производителот, а цената често е почеток на разговор, а не негов крај. Таа непосредност тешко се пресликува во кој било друг формат на трговија.
Местото каде што градот се среќава
Конкуренцијата на маркетите е реална, но пазарите нудат нешто поинакво: сезонска понуда, локални производи и можност купувачот да знае од каде доаѓа храната на неговата трпеза.
За да останат привлечни, пазарите бараат постојана грижа — уредени тезги, добра хигиена, достапен пристап за повозрасните и за родителите со деца, како и услови што ги штитат продавачите од жештина и дожд.
Пазарот што работи добро е показател за здрав град: ја поддржува локалната економија, го скратува патот од нива до трпеза и ги одржува живи навиките што го прават градот препознатлив.
