Парковите, дрворедите и тревниците честопати се доживуваат како украс на градот. Сепак, нивната улога е многу подлабока: тие ја ублажуваат летната горештина, го прочистуваат воздухот, ја впиваат дождовницата и нудат простор за одмор, игра и средби.
Скопје располага со значајни зелени ресурси — Градскиот парк, кејот на Вардар и падините на Водно се меѓу нив. Но, распределбата на зеленилото низ населбите не е рамномерна, па некои делови од градот чувствуваат недостиг од блиски и достапни површини.
Зеленилото како инфраструктура
Во современото планирање зеленилото се третира како инфраструктура, рамноправна со улиците и цевководите. Дрво во близина на домот не е ситница — тоа е сенка во јули, помирен воздух и повисок квалитет на живот.
Одржувањето е еднакво важно колку и подигањето нови површини. Парк без редовна грижа брзо ја губи функцијата, а младите дрвја бараат години внимание пред да ја дадат целосната корист.
Затоа секоја расправа за нови градби е и расправа за зеленилото: што се зачувува, што се надоместува и како градот планира за генерациите што доаѓаат.
