Маратонот е единствената олимписка дисциплина родена од легенда. Кога игрите биле обновени во Атина во 1896 година, организаторите сакале трка што ќе ја слави античката приказна за гласникот кој истрчал од Маратонското Поле до Атина. Првата трка се одржала токму на таа траса, долга околу четириесет километри.
Во следните изданија должината се менувала од град до град. Никој не сметал дека е потребна стандардна бројка — важна била идејата, не метражата.
Лондон и вишокот метри
Пресвртот дошол во Лондон во 1908 година. Трасата била планирана од Виндзорскиот замок до олимпискиот стадион, а завршницата била поместена така што трката да заврши пред кралската ложа. Така се добиле 26 милји и 385 јарди — односно 42.195 метри.
Дури во 1921 година таа бројка била прогласена за официјална должина на маратонот. Оттогаш секој рекорд, секоја граница на човечката издржливост, се мери според растојание што настанало речиси случајно.
Приказната за маратонот потсетува дека и најстрогите спортски норми имаат човечко потекло: зад секоја бројка стои историја, а зад секоја историја — малку случајност.
