Гледачите одамна го знаат чувството: натпреварот долго мирува, а потоа завршницата носи драма. Тоа не е само впечаток. Анализите на големите европски лиги постојано покажуваат дека последната четвртина од натпреварот носи непропорционално голем дел од головите.
Првото објаснување е физиолошко. По седумдесеттата минута, растојанијата што ги минуваат играчите видливо опаѓаат, а со нив и брзината на враќање во одбрана. Просторите што во првото полувреме не постојат, во финишот се отвораат сами.
Второто објаснување е тактичко. Тимот што губи, презема ризик: вади дефанзивец, внесува нападач, турка луѓе напред. Така се создаваат шанси на двете страни — и за израмнување и за контранапад.
Улогата на измените и надополнувањето
Петте дозволени измени внесоа свежи нозе токму во периодот кога уморот е најголем, а построгото пресметување на судиското надополнување додаде уште неколку минути игра во кои сè е можно.
Резултатот е нова драматургија на натпреварот: деведесеттата минута повеќе не е крај, туку почеток на посебно поглавје. Затоа старото фудбалско правило важи повеќе од кога било — натпреварот трае до последниот судиски свиреж.
